6 knikkers op bedevaart

Zaterdag 24 oktober 2009 zal een gedenkwaardige datum zijn in de geschiedenis van de knikkers, een mijlpaal waarvoor op zijn minst een gedenksteen zou geplaatst moeten worden met de boodschap “hier hebben 6 knikkers hun eeuwige vriendschap bezegeld – hier aten, dronken , sliepen en lachten Art, Zoetje, De Jéhan, Picasso, Choconet (of was het Bert’e Totale)en Jumpie”.


Deze gedenksteen moet in het centrum van het dorpje met postcode 6666 geplaatst worden, in de schaduw van een bekende brouwerij en op loopafstand van een keldertje waar op zaterdagavond rockgroepjes in kelders livemuziek spelen en waar we vriend werden met een slanke en elegante Brit… de heer Alan Bully (ex-hooligan). Opgelet, in deze brouwerij krijgt niet iedereen nog Chouffe na 2 u ’s nachts.


Hoe is het zover kunnen komen ? Ligt het aan de autorit waarbij in de tunnels onder Luik luidkeels de vogeltjesdans werd meegezongen, of misschien aan het stemvast meegezongen “skopjeskopje lala” door onze eigen Jéhan, of nog door de cultuurshock van SCHIFFIE (en dus niet met ch of zo) check ook even hier...


Misschien wel, misschien niet . Wat wel zeker is is dat we nieuwe vrienden gemaakt hebben in het verre Achouffe. Echte mannen zoals Ben en Patrick met hun hondje Casper of de 2 gepensioneerde koppels uit Boechout en Hove. Of nog de vriendelijke kok en zijn vrouw die voor en met ons tot 3 uur hun zaak hebben open gehouden. Hotel L’Espine leent zich perfect voor zulke aangelegenheden. Maximum 9 kamers, enkel de chef en zijn vrouw die het geheel runnen, de ideale basis voor een huiselijke en gemoedelijke sfeer.


Moeten we nog melden dat het culinair een hoogvlieger was met een uitgebreid aanbod zonder overdaad, de juiste combinatie van kwaliteit en kwantiteit. Volgens mij heeft de kok een slaapgebrek want wie wou zaterdagnacht om 3u een woordje wisselen met Bert’e Totale … yep, diezelfde kok, terwijl we op kousenvoeten waren binnengekomen zonder het minste geluid...strange ! Enfin, eerlijk is eerlijk, Picasso heeft het goed samengevat met de wijze woorden :“soms maakt ge meer lawaai dan ge denkt …” Na een klein onderonsje waren onze gastvrouw en gastheer zondag opnieuw Toppie ! We mogen terugkomen…


Er waren momenten van stilte, van bezinning zelfs, en meestal waren deze te situeren ’s ochtends tussen 10 en 12 … met als enige reden de zware inspanning en het grandioze aanbod aan prachtige vergezichten.
Laten we tenslotte duimen dat de GSM rekening van ons Zoetje niet te hoog uitvalt, zaterdagmiddag was er wel heel veel SMS verkeer naar een nummer van een onbekende deerne in Mortsel…. Wordt vervolgd … met dank aan de kapoen van de knikker ART.



Onze volgende bedevaartsuitvaart zal binnen twee jaar plaatsvinden...