Rochehaut is nooit meer hetzelfde

Wat ooit begon als een goed voornemen op een andere bewuste oudjaarsavond werd werkelijkheid. Onze vrouwkes overtuigen dat ging niet zonder slag of stoot, …uiteindelijk gingen onze vrouwelijke wederhelften overstag na onze belofte voor een beautyfarm weekend, er was er ene onder ons die daar geen moeite mee heeft …enfin dit terzijde.
Het vinden van een geschikte locatie was niet gemakkelijk, na veel over en weer gemail, gegoogle, etc door Jumpie en Jehan F. werd het geschikte adreske gevonden ergens ver in d’Ardennen. De website van ons stekje beloofde alvast veel…een topchef, een eigen wijnkelder van 50.000 flessen, een eigen gebrouwen biertje de “Rochehaut”, alles wat een knikker nodig heeft nietwaar?

Enfin, vrijdag 16 november was het zover…voor 1 keer hebben wij voortijdig ons werk in de steek moeten laten, maar voor het goede doel doen wij alles!
Met Jumpie als ervaren routier aan het stuur gingen we de lange weg met vertrouwen tegemoet…onder het motto “de weg is lang, maar de gids is ervaren” (ooit een slogan van een beroemd politicus)…Met Artifex vooraan waren we al verzekerd van de ambiance onderweg…


De gemoederen raakte onderweg pas echt verhit tot Artifex de playlist “foute muziek” vond…Donna Summer, Marco Borsato, Franz Bauer, Corry Konings, de medley van André van Duin…




allen passeerden ze de revue, met als hoogtepunt simultaan“de vogeltjes dans” doen aan 140 km per uur,…ja losers doe dat maar eens na.
Een beetje later dan verwacht aangekomen in Rochehaut, de koffers naar onze kamers gebracht…gingen we met een knorrige maag naar het restaurant…4 stoere binken (de één al wat stoerder dan de ander) gingen we binnen…op vele mensen hun blik was te lezen “zijn dit de 4 pédé’s van Mortsel of wa”…je moet toch toegeven 4 mannen zonder vrouwen op stap…da kan maar 2 dingen betekenen ofwel mannen die hun vrouw een beautyfarm hebben beloofd en alleen op stap gaan ofwel 4 topjeannetten…degene die ons beter kennen …ja optie 1 dus…
Enfin wij werden door het galant personeel aan tafel gebracht…wat daarna volgde begrensd aan het topculinaire…een vijfgangenmenu om duimen en vingers bij af te likken voorzien van de meest uitgelezen wijnen uit de enorme wijnkelder, ja het bestuur liet het hen smaken,…broekske los aan tafel, een boereke of tien, helaas in dit chique établissement was dit echt gepast…en als voorbeeldknikkers hebben wij ons hier niet toe laten verleiden…


Na het eten was het tijd voor een korte verkenning van Rochehaut…de eerste weg die wij insloegen kwamen we een wei met schapen tegen,…Jumpie heeft zich helaas niet kunnen inhouden…




ook hier waren de communautaire spanningen om te snijden,....
lang heeft onze wandeling niet geduurd want er was er ene bij die dit absoluut niet graag doet hé halfelf…

Tijd voor een belleke naar het thuisfront…ons zoetje naar ons moeder, Jumpie naar ons vader…Deze laatste was ons door het intensieve bellen uit het oog verloren, terwijl in de plaatselijke taverne een lekker Rochehautke aan het drinken waren, liep hij doelloos op zoek naar zijn vrienden rond, enkele stoute SMSjes en telefoontjes bracht hem uiteindelijk terug bij ons…

23.00 u sluitingstijd Taverne, maar gelukkig was de bar van het hotel nog open…de chimay, Leffe’s en andere fijne biersoorten passeerden de revue,…zalig genieten van de afgelopen zware werkweek…ontstressen…0.55u last call, de bar sluit om 01.00 een laatste rondje kon er nog wel af, de warme open haard zorgde voor droge lippen en keel,…02.00 u de barman verzocht ons vriendelijk maar toch met aandrang om de zaal te verlaten,…hij had al een uur geleden moeten dicht zijn, …
Met tegenzin hotelkamerwaarts dus,…tijd voor een baddeke dacht de Jehan F.
Maar van een rustig baddeke is niets van in huis gekomen…
ons filmpje op Youtube hoeft geen verdere commentaar.
Gevolg…natte badkamer & gang, natte handdoeken, natte kleren,…Heeft er iemand al ooit zijn badkamer gekuisd om 3.00 u ’s nachts…wij wel.

Dag 2 : ’s morgens iedereen fris en monter opgestaan, dat kon niet anders na die verkwikkende Jacuzzi beurt om 03.00 u ’s nachts.
In het hotel wachtte ons een heerlijk ontbijtbuffet, de gebakken eitjes werden à la minute klaargemaakt door een topchef die dat in geen tijd klaarde…enfin dit laatste is licht overdreven. Na zo’n rijk gevuld ontbijt moesten de calorietjes er terug af…waarom niet naar Poupehan? Zo’n naam alleen al klonk veelbelovend…en zoals een echte Knikker betaamt,werd er gekozen voor een avontuurlijke wandeling.


En ja de natuur was prachtig, de Knikkers kwamen volledig tot rust,…op een brugje over een rustig kabbelend riviertje werd er gefilosofeerd over het leven en waren we althans toch voor even zen…


Veel tijd hadden we niet om te rusten, want de weg naar Poupehan is lang,…stevig klauterwerk onderweg stond op ons te wachten.
Na een flinke twee uur stappen bereikten we Poupehan, een klein onoogelijke dorpje,…met een café.
Tijd voor een droogje en een natje,…het café zat vol met West-Vlamingen waardoor Jehan C. zich meteen thuis voelde. Veel soeps was het eten niet,…maar we hadden tenminste iets in ons maag…
En dat kwam goed van pas…meteen een erg steile beklimming voor de kiezen…ons Zoetje had het hier duidelijk moeilijk mee,…man man man wat was dat steil,…het eten was onmiddellijk verteerd.

Enfin, het bestuur van de Knikkers is gekend voor zijn doorzettingsvermogen,… en na een goed uur stappen kwamen we aan in ons hotel…
Moe van de wandeling en afgelopen (vooral korte) nacht was het tijd voor een dutje.
Afgesproken werd dat we ieder om de beurt in de Jacuzzi zouden gaan, maar bij de eerste (Jehan C., zie foto) liep het al meteen grondig mis,…Blijkbaar mag je geen zeep voor een schuimbad in een Jacuzzi doen, Het gevolg zie foto.

Gelukkig had Jehan C. zijn GSM bij om hulp van de andere Knikkers in te roepen. Enfin, het dutje heeft ons allemaal goed gedaan, kwiek en monter maakten wij ons klaar voor het aperitief in het Salon van het hotel…


4 coupekes, dan maar besliste Jehan C…(rara wie is het dominante mannetje?). Het aperitief werd voorzien door 3 overheerlijke aperitiefhapjes,….mmmm dat was smullen, dat beloofde voor het avondeten!!!
Rond 19.00 u met z’n vieren aan tafel. Een fantastisch menu zou de revue passeren.

Le menu gastronomique proposé

La terrine de biche aux truffes dans une feuille
de choux frisée et confit de figue
***
Le cappuccino d'écrevisses et moules de bouchot,
duxelles de petits légumes justes cuits
***
Le filet de lotte, brunoise de tomate, jeunes poireaux et mousse à l'estragon
***
La petite liqueur de la maison glacée
***
Le poêlé de faon au caramel d'épices
sur lit de marmelade niçoise, senteurs des bois,
pommes croquignoles et choix de légumes
***
L'assiette de fromages affinés par Jacquy Cange
***
La petite mise en bouche sucrée
***
L’assiette de gourmandises maison

Allen voorzien door de gepaste, meest uitgelezen wijnen…Elk gerecht was perfect verzorgd, mooi op bord en nog zeer smakelijk ook! En we moeten eerlijk zijn, we hebben ervan genoten en dat met volle teugen.
Na onze magen rijkelijk gevuld te hebben, was het tijd voor een frisse neus. 1 individu, het meest dominante mannetje ( je weet ondertussen wel wie), zag dat niet zo goed zitten die bleef liever aan de haard.
Enfin, teruggekomen bleef onze knorrige West-vlaming in zijn eentje aan de open haard zitten te genieten van zijn koffie op Ardeense wijze, iets met veel drank in en verse room…
De andere drie genoten van het fijne gezelschap zonder halfelf. Enfin na veel gelobby over en weer door de barman waren we terug compleet,…nog enkele biertjes en hup naar bed.

Deze keer geen baddeke, maar gewoon rustig gaan slapen,…De goede Ardeense lucht de volle maag zorgde ervoor dat iedereen snel in dromenland was.
De volgende morgen was het tijd voor een weerom een lekker,


stevig ontbijt in het hotel, ook onze topchef ‘omelet’ was weer van de partij…deze keer ging het iets sneller…

Enfin ons weekend zat er op, afrekenen, nog iets kopen voor het thuisfront in de plaatselijke Ardeense shop en weg ermee.
We zullen dit moment ongetwijfeld nog lang koesteren. Dit is absoluut voor herhaling vatbaar!

Redactionele groeten,

JehanF.