Mehari – the real Knikkermobiel – The real stuff

Neen, het project Mehari is niet stilgevallen (sorry Bert, uw trouwdatum in 2008 kan zeker doorgaan, begin alvast een zaal te zoeken want de knikkers zullen talrijk en luidruchtig aanwezig zijn – den maar aan de mêlée !!)

Na een hoop perikelen is het chassis eindelijk terug en gelast. Gedaan met dikke roestgaten en geplooid ijzer ! Tom (voor jullie onbekend maar dat kan misschien veranderen) heeft een professioneel handje geholpen. Ondergetekende mocht de vetzakkerij van het chassis afschuren (er bestaat helaas geen deftiger woord voor een mengeling van roest, ijzer, hete rubber, stinkende restanten verf en héééél veel ijzerdraadjes afkomstig van de verschillende schuurborsteltjes die letterlijk in mijn armen en gezicht staken (daarom zie ik er nu beeldiger uit – dankzij de alternatieve acupunctuur).. Genoeg gezeverd, dit moet een Mehari rubriek blijven zonder al te veel gezever.

Het chassis moest op verschillende plaatsen gerepareerd worden, en liefst dusdanig dat ik de rest van mijn leven met de Mehari kan rijden zonder naar dat vervloekte chassis om te kijken. Geen plamuur dus, geen oplapmiddeltjes en halve oplossingen, maar “the real stuff”, en dat moet je dan aan de specialist overlaten.

Helaas is het zoals met veel stielmannen, een datum afspreken is geen sinecure (is het niet webmaster Artifex – remember ons Volleybal toernooi om 9u30 … LOL).Bovendien moet dat chassis nog ter plaatse geraken – gelukkig heb ik een vader die beroemd en berucht is in Kontich en omstreken en die voor het nodige transport heeft gezorgd (een aanhangwagen voor auto’s heb ik niet direct in de garage staan), langs deze weg dus ook nen dikke merci aan mijn vader TONY en zijn vrienden (schol).

Wat heeft Tom gedaan ? Alles nogmaals opgeschuurd, professioneel gelast en afgewerkt met lood (state of the art dus – best om fier op te zijn Tom !) .
Om de boel te beschermen vervolgens een dikke vette laag Rutex (type volgt nog ) aangebracht. De Mehari is dan geen amfibievoertuig maar nog even en ik kan hem tot boot ombouwen.
Het project “chassis” is dus bijna klaar, ik moet enkel nog de laatste niet behandelde stukken afschuren en behandelen – reken op een 8-tal uren. En dan op naar de MOTOR met opnieuw de nodige (on)voorziene verrassingen.

Volgend jaar rond deze tijd is de aarde weeral wat meer opgewarmd – ideaal om de Real Knikkermobiel te dopen !

De streefdatum om onze Knikkermobiel rijklaar te krijgen is de “Midzomer Oldtimer rally” in Kontich (ergens half juni) – (oei weer in Kontich …)

To be continued

Doei aan de knikkertjes