streekproducten of stripverhalen ...

“Hé P.E. Tank, gij zorgt wel voor een verslagske tegen morgen zekers?”

Voor elke in het FortV huizende waterschildpad, specht of nachtbraker betekent dit dat de Knikkers met hun ballen in hun zak huiswaarts keren en de rust eindelijk over dit prachtig stukje Edegem kan neerdalen.
Het verslagske lijkt inderdaad al de gewoonste zaak van de wereld geworden te zijn, een beetje als Sven Nijs die weer een koerske wint, als Dina Tersago die een dansleraarke binnen doet of als Laurent die tegen 220 op den E40 geflitst wordt (op terugweg van een bezoekje aan ene WVW, doch dit geheel ter zijde). Doch ik kan U verzekeren beste medeparochianen dat het op het scherm toveren van zulk een epistel telkenmale een ware aanslag is op het (nochtans atletische) gestel van uw nederige verslaggever.

Ditmaal begon het gepieker al bij de titel (godverdomme). Voor de analfabeten onder u, een hoogstaand werk als datgene wat u tweewekelijks onder ogen krijgt wordt namelijk opgehangen aan een verhaallijn (voor de stoemerikken: ja da’s zoiets als een waskoor maar dan anders). Maar wat zou het worden? Streekproducten of stripverhalen? Wat zou de rode draad doorheen het verslag worden? Het antwoord, beste vrienden, vond ik in de rijkdom der Nederlands taal zelf … ik was nl. op zoek naar een RODE draad en dus kon het niet anders dan stripverhalen worden.

Maar kom, om niet Gobbelijn-gewijs verzeild te geraken in een spraakwaterval van onzin, zou ik toch eerst even de streekproducten willen aanhalen: CAVA. Wegens een onstuitbaar verouderingsproces bij een der Knikkerleden, werd deze avond immers overgoten met 3 magnums van dit natuurproduct. Aan allen die er waren … alstublieft, aan allen die er niet waren … pech (maar zo hadden wij meer). Moest er in de loop van het volgende decennium nog iemand verjaren: 3 was wa weinig, mor ’t was wel een goe begin van alweer een nieuwe Knikkertraditie.

Och ja, petanque dus. Eigenlijk goe begonnen: 3 tegen 3 en binnen de korste keren “achtje – één” voor de ploeg van de voorzitter. Sport kan simpel zijn als ’t goed gespeeld wordt.
Toen kwamen er nog 2 duistere gedaantes de rangen vervoegen. Niemand weet van waar ze kwamen, maar “’t ploegske van de voorzitter” had wel liever gewild dat ze gebleven waren waar ze waren, want binnen de kortste keren was het “achtje – vijftien” en dus … gedaan me spele! Proficiat mannen, onze noorderburen zouden deze prestatie catalogeren onder de categorie “Puik spel”. Uw Knikkervrienden maken echter eerder gewag van “Hoerechance”, doch laat ons er van uit gaan dat de waarheid zoals steeds ergens in het midden zal liggen.

En toen kwam rond 22.10h de Jehan F, de zaal binnen met een quote om U tegen te zeggen! Bedankt J.F. om de sleur van het verslagschrijven te doorbreken en mij met eerder beschreven dilemma op te zadelen. Op Valentijn zo laat aankomen en dan direct uit uw stripcollectie beginnen te citeren … sterk, héééél sterk. Als gij het wilt en als uw eega regelmatig is, zal ik u tegen een van de volgende Knikkeravonden wel een kalenderke uitrekenen voor de rest van ’t jaar zene.

Soit, “Rode-Ridder-Jehan” was er dus ondertussen ook, en dit kwam de ambiance zeker ten goede. Jammer genoeg bleek zijn bijdrage aan het spelpeil eerder omgekeerd evenredig met zijn bijdrage aan de sfeer en heeft ook hij het spreekwoordelijke tij niet kunnen keren. Jammer, maar het zij zo.

Toch weer een gezellige avond, waarbij tevens nog te noteren valt dat het logo voor de T-shirts op uiterste democratische wijze gekozen werd en dat de ontdekking van de avond ditmaal niet het agressieve gedrag van één onzer was, doch het feit dat het gemeentebestuur van Edegem nog beter onze behoeften kan inschatten dan we ooit hadden durven dromen: er staat nu een glascontainer vlak bij de uitgang van Hangar27. Dank U Burgemeester Snyders, we laten Mortsel weer eens een poepje ruiken!

CIAO!
Uw verslaggever P.E. Tank